La nueva promesa en literatura infantil: Sara Gómez

Felicitamos a Sara Gómez por haber logrado el primer premio en el XV Concurso ” día  das letras galegas” organizado por la Asociación de vecinos  Castrillón- Urbanización Soto IAR en A Coruña.

Participó con un pequeño cuento en donde se resalta la amistad y la solidaridad entre dos perros, Moro y Lúa. Os dejamos disfrutar de la lectura.

Feliz travesia.

O SOÑO DE MORO

Desde aquel día en que lle abriran a porta do coche e o botaran para o monte, na vida de Moro ocorreran moitas cousas, case todas malas, pero aí estaba loitando un día máis por sobrevivir. Aínda lembraba os choros daquel neno detrás dos cristais; xa pasara moito tempo. Canto xogaban ! Que sería del ?

Agora vivía nun pendello medio derruído entre ferranchos vellos, e estaba enfermo, xa que comía pouco. Tamén coxeaba dunha patiña debido a un atropelo. De cando en vez visitábao a cadela dunha casa próxima.

-Ola Moro, como estás hoxe? – dixo Lúa, que así se chamaba a cadela.

-Non moi ben, Lúa. Teño frío e os anos non pasan gratis – dixo Moro con moita tristeza.

-Aínda non se che curou a pata? Levas moito tempo así, deberías achegarte á casa do veterinario a ver se cha vendan – contestou Lúa.

-Xa sei que a pata non ten boa pinta, pero as miñas feridas están na alma. Esas si que doen! – dixo, case chorando, Moro.

-Dime como che podo axudar; que queres que faga para animarte? – contestou Lúa.

-Eu só quero sentirme querido, que alguén me aloumiñe algunha vez, e non mallen en min se me achego a algunha casa, – dixo apenado Moro.

-Pois hoxe vas vir comigo. Eu fágoche un sitio no meu cocho; alí pasaremos a noite e compartiremos a comida – propuxo a cadela.

-Grazas, boa amiga, pero os teus amos nunca o permitirán, – contestou Moro.

-Xa veremos. Eles non son malos; trátanme moi ben e eu defendereite se as cousas se complican – asegurou Lúa.

Despois de insistir un pouco máis, a cadela convenceu a Moro e metéronse no cocho. Moro comprobou que era moito máis cómodo que o seu. Aquela noite non durmiu polos nervios. Á mañá seguinte Lúa foi vixiar as vacas do seu amo e Moro acompañouna. Así pasaron varios días ata que Moro se sentiu tranquilo e cómodo. Os amos de Lúa tamén eran os seus amos pois dábanlle comida e non pedradas. Por fin comezaba a ser feliz.

FIN

Publicado por: Primerapersona || El día: 06/12/2012 || Comentarios: 0
Etiquetas: "día das letras galegas", Agenda de la lectura, buena literatura, Contos para sentir, editorial Primerapersona, galego, historia de amistad, infantil, lectura, libros, noticias, Sara Gómez